Ludwik Adam Dmuszewski
Biografia
Ludwik Adam Dmuszewski urodził się 24 grudnia 1777 roku w Sokółce koło Białegostoku, w rodzinie Jana, rotmistrza kawalerii narodowej, i Magdaleny z Sobolewskich. Kształcił się w warszawskich szkołach pijarskich oraz u bazylianów w Żyrowicach. W 1794 roku pełnił funkcję protokolanta Rady Najwyższej Narodowej, a następnie przez kilka lat pomagał ojcu w gospodarstwie wiejskim.
W 1799 roku przybył do Warszawy, planując przedostać się do Legionów Jana Henryka Dąbrowskiego. Za namową Wojciecha Bogusławskiego porzucił jednak te plany i zdecydował się zostać aktorem. Debiutował 15 czerwca 1800 roku w komedii „Dwóch w jednym”. Od tego czasu związał się z Teatrem Narodowym, w którym działał do końca życia.
W latach 1825-1827 współkierował teatrem z Bonawenturą Kudliczem i Karolem Kurpińskim, a od 1827 roku został dyrektorem obok Ludwika Osińskiego. Prowadził wykłady w Szkole Dramatycznej, a od 1839 roku pełnił funkcję wiceprezesa Towarzystwa Wsparcia Podupadłych Artystów. Był także wydawcą i redaktorem „Kuriera Warszawskiego” oraz autorem wielu sztuk teatralnych.
Dmuszewski był dwukrotnie żonaty: ze śpiewaczką Zofią Petraschówną i Konstancją Pięknowską. Jako wolnomularz osiągnął VII stopień wtajemniczenia i pełnił urząd Dyrektora Harmonii Wielkiego Wschodu. Zmarł 9 grudnia 1847 roku w Warszawie i został pochowany na Starych Powązkach.