Józef Edward Daszuta
Biografia
Józef Edward Daszuta przyszedł na świat 18 marca 1902 roku w Sokółce, w rodzinie Sylwestra i Cecylii z Karpowiczów. Młodość spędził, pracując w rodzinnym gospodarstwie rolnym.
W 1918 roku, tuż po odzyskaniu niepodległości, wstąpił do Wojska Polskiego i otrzymał przydział do 2 kompanii karabinów maszynowych Białostockiego pułku strzelców. W jego składzie walczył w wojnie polsko-bolszewickiej, biorąc udział w walkach pod Baranowiczami, Mińskiem i nad Berezyną. Szczególną odwagą wykazał się podczas walk o przyczółek mostowy na Uszy, gdzie po śmierci plutonowego Juszkiewicza objął dowodzenie plutonem karabinów maszynowych i mimo silnego ognia artylerii utrzymał stanowisko, odpierając ataki wroga. Za to bohaterstwo został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.
Po zakończeniu wojny pozostał w służbie zawodowej, ale w 1923 roku został przeniesiony do rezerwy. W 1924 roku powrócił do wojska i ukończył szkołę podoficerską, jednak w 1926 roku ponownie został zwolniony. Osiadł w rodzinnej Sokółce, gdzie pracował we własnym gospodarstwie. Był członkiem Rady Miejskiej i aktywnym działaczem organizacji „Strzelec”.
W październiku 1939 roku został aresztowany przez NKWD w Sokółce. Więziono go w Sokółce, a następnie w Grodnie. 5 maja 1940 roku został wywieziony z Grodna, a trzy dni później trafił do więzienia w Mińsku. Jego dalsze losy pozostają nieznane, a data śmierci i miejsce pochówku nie zostały ustalone. Rodzina - żona Maria z Rysiejków oraz dzieci Regina, Jan i Stanisław - została w kwietniu 1940 roku deportowana do Kazachstanu.